PSYCHO-NAUKA: UBIERANIE SIĘ<- startowa 
Naukowe podejście do ubierania się

Mam pomysł. Chodzi o to, że miewam często problemy z tym, jak się ubrać rano wychodząc z domu. Bo nie umiem jakoś skorelować grubości ubrania z temperaturą odczytaną na termometrze. Poza tym, temperatura to nie wszystko. Dochodzi jeszcze słońce, wiatr i opad atmosferyczny. 1/2 biedy, jak w domu jest tata - on mi zawsze powie, jak się ubrać (a mama zawsze mówi, że jest zimno). No więc pomysł polega na tym, żeby opracować program, wzór mat. albo algorytm który by działał tak:

Wejście: dane atmosferyczne (temp, V wiatru, opad, zachmurzenie)
Wyjście: liczba

Następnie otrzymaną liczbę porównywało by się ze skalą, na której u góry naniesiona była by podziałka z liczbami a na dole obrazki ubrania. I tak np. przy 1 był by obrazek t-szerta, przy 2 - koszuli flanelowej, 3 - sfetra, 4 - polaru itede. Podziałka ponadto powinna pozwalać na łatwą inter- i ekstrapolacje.

Elmo (MLD 1, Fabryka Kaszlu)