Stojący nieopodal rynku, przy Focus Park, komin dawnego browaru jest przemysłowym symbolem Rybnika. Jego staromiejskie położenie u przyjezdnych wzbudza zdziwienie. Rybniczanie są do niego bardzo przywiązani. Można umówić się na Placu Wolności, ale równie dobrze "pod kominem". Komin rządzi!
Śmierdząca gwiazda powstała na samym końcu ramienia naszej Galaktyki, w miejscu gdzie przez trylionolecia wiry grawitacyjne nanosiły szlam powstający przy przemianie materii w przestrzeń. W końcu szlam ten zbił się w gęstą kulę, wewnątrz której stężenie fetoru było tak duże, że w obecności wysokiej grawitacji zaczął zachodzić kwantowy proces przemiany smrodu w światło.
W jesienną noc łatwo rozpoznać Śmierdzącą Gwiazdę na niebie po jej charakterystycznym, brudno-zgniło-żółtym świetle. Podczas procesów zachodzących we wnętrzu Brązowego Karła (bo również tą nazwą określa się Śmierdzącą Gwiazdę) zbiera się w niej gaz kwantowy, uważany przez astrofizyków za najbardziej syfną (ok.3.54*10^+981) substancję we wszechświecie, w wyniku czego w samym jądrze gwiazdy tworzy się nabrzmiewający purchiel. Proces nabrzmiewania purchla trwa około 3500 lat, po upływie tego czasu purchiel pęka, przez 5e+4 sekund blask gwiazdy nieco przygasa a gaz kwantowy wydobywa się w przestrzeń międzygwiezdną gdzie rozprzestrzenia się - bagatela - z prędkością światła. Co 3500 lat, zgodnie z tym co powiedziano, kolejna fala gazu kwantowego dociera do Ziemi. Gaz ten jest bardzo rozrzedzony, stężenie jego jednak jest wystarczająco duże, aby na kilka godzin otumanić ludzi, którzy w bezrozumnym szale rzucają się sobie do gardeł. W czasie przejścia fali ze Śmierdzącej Gwiazdy ludzie tracą rozum, świadomość i pamięć i opanowuje ich jeden, wszechmocny, nieopanowywalny instynkt rzucania się do gardeł. Ludzie rzucają się sobie do gardeł tam, gdzie zastanie ich fala gazu kwantowego. Matki tulące w ramionach swe dzieci rzucają bezbronne niemowlęta przez okna, roztrzaskują ludzkim larwom głowy o framugi drzwi; członkowie parlamentu, biskupi i mafiosi łapią swoich kolegów po fachu, z którymi przed chwilą bardzo mądrze rozmawiali, za włosy i nie puszczają dopóki nie odgryzą im nosów i uszu lub dopóki złapany nie wydłubie im oczu wciskając palce w oczodoły. Kierowcy wciskają gaz do dechy i spychają sąsiednie samochody z estakad biegnących nad gęsto zaludnionymi miastami. Chirurdzy, którzy właśnie przeprowadzają operacje z pianą na ustach kroją otwarte wnętrza swoich pacjenów mieszając płuca z zawartością żołądków dopóki sami nie zginą ze strzykawką wbitą w rdzeń kręgowy przez stojącą z tyłu pielęgniarkę. Kiedy działanie gazu kwantowego skończy się umysły wracają do normy, jednak mózg na zasadzie mechanicznej bezwładności próbuje racjonalizować to, co się stało. W ten sposób wszyscy święcie wierzą że ofiary szału wpadły nieszczęśliwie pod samochód, poślizgnęły się na mydle czy utopiły w sadzawce; tak, że już w kilka godzin po przejściu fali wszystkim wydaje się, że ten dzień niczym nie różnił się od innych, a o przejściu fali możnaby dowiedzieć się jedynie wnikliwie studiując dane statystyczne nt. wypadków samochodowych, kolejowych oraz w zakładach pracy - ale kto je czyta?
Purchiel we wnętrzu Śmierdzącej Gwiazdy pęka regularnie co 3500 lat, i dokładnie co 3500 lat kolejna śmierdząca fala dociera na Ziemię. Następne jej przyjście wypada na Trzymajcie się!
Śmierdząca gwiazda powstała na samym końcu ramienia naszej Galaktyki, w miejscu gdzie przez trylionolecia wiry grawitacyjne nanosiły szlam powstający przy przemianie materii w przestrzeń. W końcu szlam ten zbił się w gęstą kulę, wewnątrz której stężenie fetoru było tak duże, że w obecności wysokiej grawitacji zaczął zachodzić kwantowy proces przemiany smrodu w światło.
© Copyright by Rybnicki Team 03-19